Estamos disfrutando moito coas poesías de Gloria Fuertes. Así que onte estivemos gravando unha moi divertida que, ademais, ten moito que ver con este tempo tan chuvioso que estamos tendo. Teño que dicir que case todos/as querían recitar e que os gravara, a algún animeino un pouquiño porque eu tiña ganas de que comprobaran que o poden facer e que despois é moi bonito verse na gran pantalla. O que pasa é que tamén temos que comprender que falar ante unha cámara provoca un pouquiño de nerviosismo. eso sí, os nenos e nenas que xa gravaran no primeiro trimestre tiñan ganas de repetir e, nesta ocasión, prioricei o feito de darlles a oportunidade aos que non o fixeran anteriormente.
O proceso de gravación non está resultando complexo, en xeral vai bastante rápido. Só temos que lograr que falen un pouquiño alto para que o son quede rexistrado na cámara (teño que mercar un micrófono xa!) e o máis difícil: conseguir que mentres un neno ou nena está falando, os demais teñen que respectar ese traballo manténdose en silencio e iso costa moito. Pero así imos aprendendo a ter paciencia, a comprender o que é traballar en equipo e a valorar o esforzo propio e o dos demais.
E agora aquí vai o resultado. Espero que o disfrutedes porque quedou moi chulo. Van sair moitos poetas desta clase!


