Pois aquí estamos iniciando xa o último trimestre do curso. Non vou dicir que fora unha semaniña fácil xa que as festas da Pascua en Padrón son ben intensas e costa volver á rutina. Hai sono, hai certa descentración, non se recordan as rutinas da aula, costa un pouquiño ter que facer algunhas tarefas e cumplir certas normas... Total, que esta foi unha semana de quentamento antes de iniciar o sprint final do curso. Intentamos seguir facendo actividades, algunhas con máis éxito, outras con menos, retomamos rutinas como a do Libro viaxeiro e o Pasaporte lector, fixemos, ioga, disfrutamos dun picnic e , por suposto, tamén houbo tempo de xogos. Tratamos de ir aproveitando o tempo e volvendo gradualmente á normalidade do cole.
Darío trouxo un xogo para o noso Blablacuncho. Como lle gustou moito a visita de Boniface Ofogo, na casa fixeron un elefante cun ollo só para practicar a puntería. Así que había que probar a ver quen era o que mellor tiraba e a verdade é que non foi tan fácil como en principio pensaban os pementeiros e pementeiras.
Practicamos o control grafo-motriz perfilando con rotus unhas flores de primavera e despois coloreamos con ceras.
O xogo simbólico nos recunchos sempre gusta. Son momentos divertidos nos que os peques representan diferentes roles e tamén é interesante escoitalos e observalos. A peor parte sempre é recoller, pero hai que facelo. Nunha aula chea de nenos e nenas hai que colaborar e aprender que todo ten o seu momento e o tempo chega para todo se facemos caso ás mestras que xa saben organizar as xornadas. Pero deixando isto aparte, o xogo simbólico é moi formativo e significativo nas aulas de infantil.
O xoves iniciamos unha actividade de debuxo libre en equipo e os nenos e nenas foronse animando, a maioría, a facer o seu debuxo cun rotu negro de perfilar e despois a colorealo con ceras blandas. Saíron cousiñas interesantes pero aínda hai quen non quere deixarse levar e non ten ganas de debuxar e colorear. É importante que os cativos/as comprendan que debuxar é algo personal, que poden expresarse e que non hai que ter medo, se non intentamos facer cousas, nunca chegaremos a conseguir o que queremos. facer un debuxo non é facer un exame, é tratar de garabatear, xogar coas liñas, imaxinar e representar algo, da maneira que sexa, con liberdade e sen medo. A ver se pouco a pouco o imos conseguindo.
O venres seguimos con esta actividade, fixemos ioga, aprendemos unha sinxela recitación en inglés que é moi divertida (gravamos vídeo), fixemos un picnic e escoitamos unha charla de María Villaverde, unha antiga alumna do cole que é toda unha campeona de piragüismo. Pero non podo compartir aquí as fotos e os vídeos porque a tarxeta da cámara de fotos está dañada e non puiden descargalas no ordenador. Síntoo porque realmente o venres foi un bo día, fixemos moitas cousas e quedámonos sen as imaxes. Os vídeos da recitación non pasa nada por perdelos porque podemos gravar de novo a vindeira semana (con poñer unha nova tarxeta na cámara xa se soluciona) pero as imaxes da charla de María xa non as podo recuperar. Qué pena!
