MOITAS COUSAS QUE CONTAR

      Xa estou por aquí. A verdade é que ultimamente estiven publicando poucas entradas no blog porque había tarefas pendentes que rematar e outras cuestións que organizar, así que non me daba tempo a máis.Pero temos moitas cousas que contar xa que na Pementeira estamos facendo cousas cada día, tratando de avanzar en moitas cuestións e intentando ir adquirindo novas habilidades.

     Unha das cousas que máis ilusión me fai contar é que o Libro dos Nomes da Pementeira está rematado e xa empezou a viaxar aos vosos domicilios. É un material elaborado expresamente para estas nenas e nenos, para que vaian identificando o seu nome (a maioría xa o recoñecen) pero tamén para ir identificando o dos compañeiros/as. A finalidade básica é motivar aos peques cara o proceso lecto-escritor e facelo dun xeito moi emocional xa que están presentes as familias, vós sodes tamén os protagonistas cos nenos e nenas, coas anécdotas que contades e coas vosas fotos de familia. Por iso é un libro bonito para ver e ler xuntos pero tamén ten unha parte máis pedagóxica, máis "técnica" por dicilo así posto que as letras móbiles e as tarxetas cos nomes permiten traballar o recoñecemento de palabras así como a descomposición en letras. Todo isto que poden facer como se fose un xogo está sentado unhas bases para a posterior adquisición da lecto-escritura. As nenas/os poden tocar a súa inicial e poden intentar recoñecer tactilmente outra cos ollos pechados. Así traballamos co sentido da vista, o sentido do oído pero tamén co sentido do tacto.

    O libro ten moitas posibilidades, non é só un material para ler senón que leva un xogo con tarxetas para facer parellas, cada neno/a pode emparellarse cun animal que empece pola mesma inicial.

     Pois ben, cada neno/a que o leve a casa vai poder telo 2 días, é dicir, se o levan un luns terán que traelo o mércores, se o levan o mércores poderán traelo o venres, e se o levan o venres terán que traelo de volta o luns. Espero que todos/as o disfrutedes en familia. e o coidedes con cariño e responsabilidade xa que ten que visitar 20 casas.

Galopín tamén sigue visitando familias.

  Estamos traballando grafías de números e letras pouco a pouco. Imos moi despaciño, seino, xa que a maioría do grupo aínda non sabe agarrar correctamente o lapis, e estou intentando que collan certa soltura primeiro nese aspecto da postura axeitada da man e na forza para despois ir insistindo en cuestións como a direccionalidade do trazo. É certo que costaun pouquiño convencelos/as sobrecomo deben agarrar un lapis, cera ou rotu e hai certa inmadurez aínda nos aspectos da lateralidade co cal algúns nenos/as non teñen claro que man empregar, cambian según o momento ou o cansancio... É bo que fagan cousas coas mans: garabatear, xogar coa plastilina, facer ensartes, rasgar papel, enroscar e desenroscar cousas xa que para poder escribir é fundamental ter certas habilidades motrices finas que precisan de certo entrenamento.

    Pero aí andamos, traballando estas cousiñas con ánimo e constancia.

                         

                                                                  

      

            

                                        

                                        
                                         
                                        

                                     

                                      
                                      

           

                                  
                                   
                                  
                                  
                                  
                                  

                                      
                                      
                                      
                                     
                                      
                                      

                                      

          

                  

      E xa hai dous nenos que escriben moi ben o seu nome (e hai por aí alguén máis que xa ten ganas e estamos practicando un pouquiño, dando algúns consellos). Parabéns a Martín e a Leo, e pronto serán máis!

                                        

    Pero non pensedes que estamos sempre sentados nas mesas facendo actividades impresas, isto é necesario pero só é unha parte do día a día no cole, hai moitas outras actividades que facer. Por exemplo sempre temos tempo de xogar (aínda que seguimos con problemas para recoller e iso non me gusta moito xa que hai que habituarse a disfrutar cos xoguetes pero tamén a tratalos con coidado e a recollelos, e iso costa un pouquiño máis). 

    E, por suposto, seguimos coas nosas sesións de ioga. Ás veces empregamos o xogo quenos trouxeron os Reis Magos e outras veces probamos novas experiencias como, por exemplo, compoñer figuras entre todos/as traballando en equipo.

                                   
                                    
                                    

                                     
                                     

                                     

          

                                       
                                        

    E aínda temos moitas máis cousas que contar pero deixámolo para outro día. Mañán toca conmemorar o Día da Paz e hai tamén moitas actividades relacionadas con ese tema que xa veredes pronto.