AVANZANDO COAS ASANAS

    O pasado venres realizamos a nosa sesión semanal de ioga e teño que dicir que notei como imos avanzando sobre todo en cuestións como o esforzo, a atención, o autocontrol e as ganas de superarse a un mesmo. Iso gustoume moito. Plantexei unhas asanas  que non son sinxelas, que implican a colocación do noso corpo dunha maneira que non é habitual no noso día a día e que, polo tanto, nos costan traballo.

    A primeira das asanas é USTRASANA, a posición do camello, unha asana que é moi beneficiosa sobre todo para persoas que pasan moito tempo sentadas e que tenden a encorvarse sobre os papeis, o ordenador ou a mesa na que na traballan. Así que para estes/as pemeteiros/as é fantástica porque tamén teñen bastante costume de acostarse sobre as mesas aínda que eu lles insisto oito en que poñan a espalda dereita e levanten a cabeza do papel. É unha posición bastante difícil e o resultado foi realmente bo en xeral. Houbo nenas/os que a fixeron realmente ben. E os que non o lograron á primeira, fixeron un esforzo importante que os levará a seguir intentándoo e facelo mellor cada vez.

                                        

   A seguinte asana tampouco é nada sinxela. Para min, persoalmente, é moi complicada. Denomínase DHANURASANA ou posición do arco. Probade na casa si vos animades, así veredes que tirar das pernas cara arriba, subir o peito e os brazos é realmente complicado e necesitamos ter flexibilidade, forza e ata equilibrio. Todo isto implica disciplina, entrenamento e forza de vontade. E todo isto o estamos traballando na Pementeira. Mirade, mirade...

                                        

                                        

                                       

     Para rematar a sesión practicamos a plancha invertida e xa nos relaxamos en BALASANA para relaxar a espalda, calmar a mente e reducir a nosa fatiga.

                                        

   Despois da sesión de ioga, outra cousa que gusta moito na Pementeira: elexir o libro do Pasaporte Lector. De feito, hoxe xa me decían na aula: "Mañán toca elixir libro do pasaporte", non vaia ser que eu me esqueza. E algúns xa teñen en mente cal queren coller. Esperemos que todos sigan mantendo as ganas de ler e de viaxar a través das palabras escritas.